Pozostaję w temacie lżejszych potraw. Może sama pizza nie kojarzy się z czymś dietetycznym i też nie będę Was przekonywać, że tak jest, ale ta jej wersja jest nieco zdrowsza, niż tradycyjne. To za sprawą lekkiego ciasta z mąki żytniej. Nie potrafiłam jednak w pełni zrezygnować z mąki pszennej, bo za jej sprawą ciasto jest bardziej sprężyste i nie klei się aż tak bardzo przy wałkowaniu. Mąki pomieszałam w stosunku 2:1, ale z moich wcześniejszych eksperymentów wynika, że jeśli zastosuje się tylko mąkę żytnią, ciasto też będzie ok. Sos pomidorowy wedle tego przepisu
- został mi z wczorajszego obiadu.Wiem jednak, że dość często ludzie
zamiast bawić się z sosem, smarują ciasto przecierem pomidorowym
wymieszanym z suszonymi ziołami. Nie próbowałam, ale podobno ten sposób
też działa.
Dodatki, jak to w przypadku pizzy, każdy może dobrać wedle uznania. Na mojej są plastry cukinii, pieczarki, cebulka, zielone oliwki no i oczywiście mozzarella. Podaję ją zawsze posypaną listkami rukoli. Moim zdaniem taka pizza jest najlepsza bez sosów. Coś wspaniałego.
Ciasto na pizzę:
1 szklanka mąki żytniej
0,5 szklanki mąki pszennej
1 łyżka oliwy z oliwek
15dag drożdży
1 łyżeczka cukru
Sól
Drożdże rozrabiamy w odrobinie ciepłej wody z łyżką cukru i mąki. Ostawiamy w ciepłe miejsce do wyrośnięcia (takie klasyczne drożdże można zastąpić sproszkowanymi - dodaje się wtedy ok 7g do mąki). Do miski przesiewamy mąkę. Dodajemy sól, oliwę z oliwek, odrobinę ciepłej wody, drożdże i wyrabiamy ciasto, aż będzie sprężyste i jednolite. Odstawiamy je przykryte lnianą ściereczką na ok.godzinę w ciepłe miejsce.
Ciasto ponownie wyrabiamy, rozwałkowujemy na cienki placek kształtem przypominający koło. Umieszczamy go w blaszce do pizzy albo na papierze do pieczenia. Smarujemy sosem pomidorowym, układamy na nim dowolne dodatki i odstawiamy na ok. 10 minut (żeby chociaż trochę podrosło). W tym czasie nagrzewamy piekarnik do 190 stopni i wstawimy pizzę. Pieczemy ok. 20 minut (ja piekę bez termoobiegu). Smacznego!
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz